Sound of Joy

Op deze eerste zondag in het nieuwe jaar wil ik jullie, de lezers van dit blog, een goed, gelukkig, gezond en gezegend 2018 toewensen. Je mag de hele maand januari volgens mij nog nieuwjaar wensen. De afgelopen week was een soort vakantie. Maandagavond kwam ik terug naar Athene van een paar mooie en gezellige dagen in Agria. De rest van de week was het rustig, ook in het centrum. We hadden op donderdag 2 klantjes voor de kleding, die we uitdelen. Dat is wel jammer, want er is nog heel veel. Het zal nog een toer worden om het allemaal weg te werken. Wel kwamen er veel mensen hun ingevulde formulier inleveren voor het ‘Bottles’ programma. Een groep van 30 moeders, waaronder 2 met een tweeling, krijgen 2 maanden Formula milk om hun baby’s te voeden. Daarvoor worden ze gescreend door een andere organisatie, waarmee het Leger des Heils samenwerkt. Amurtel is gespecialiseerd in moeder- en kindzorg. Het is een heel proces met veel formaliteiten, maar we hebben toch heel veel aanvragen. Meer dan we aankunnen. Voor deze moeders gaat binnenkort ook een programma van start, waarbij er workshops gegeven worden over goede babyzorg en andere relevante onderwerpen. Het was daarom best vreemd, dat donderdag, dé dag, waarop iedereen zich weer moest melden, er een heleboel niet kwamen. Ik ben benieuwd wat de excuses zullen zijn, wanneer ze morgen (maandag) komen. Als ze komen! Ziek? Een doktersafspraak? Vergeten? We gaan het zien. Het is zo belangrijk voor ze, want de melkpoeder is heel duur. Soms is er ook een reden, die je niet verwacht. Een moeder kan niet lezen, dat vertelde ze me vol schaamte, dus is het heel moeilijk voor haar om afspraken na te komen. Ons denken is vaak zo anders, hier in het westen. De balans tussen verantwoordelijkheid nemen en – geven is soms moeilijk te vinden.

De eetprojecten van de kerken zijn ook nog niet gestart. Gelukkig is er altijd wel ergens in de stad voedsel te krijgen. Je kunt met de beste wil van de wereld in Athene niet omkomen van de honger, zeg ik vaak. Ik bezocht deze week een van de grootste uitdeelplaatsen in de stad. Een gebouw van de gemeente Athene, waar ook de shelters onder vallen, de plaatsen waar de daklozen terechtkunnen om te slapen. Daar worden dagelijks maaltijden uitgedeeld, 2 keer per dag, ‘middags 500, ’s avonds 300, het hele jaar door, ook in het weekend. Betekent dat dat er niemand meer iets nodig heeft? Nee zeker niet. Er is een groep die overal buiten valt. Geen papieren, dus geen plek om te slapen, niet (meer) in staat om er zelf op uit te gaan, psychiatrische problemen. Dat is de groep die nog steeds hulp nodig heeft. Dat is ook de groep die je aantreft als je ’s avonds laat in de straten en op de pleinen van de binnenstad rondloopt. Ook voor hen is er wel aandacht, maar veel minder. Er is een categorie die tussen wal en schip valt.

Verder was het deze week Foton. Lichtfeest. Eigenlijk Epifanie, of Driekoningen. Op 6 januari. In Piraeus, waar de haven is, wordt een groot kruis in zee gegooid. Er springen dan mensen in zee en wie dat kruis opvist en als eerste aan land brengt heeft… een jaar van geluk, tenminste dat is het idee. Het evenement dat ‘het zegenen van de zee wordt genoemd’ krijgt altijd grote belangstelling. De Orthodoxe kerk leidt de ceremonie.

Ik had deze week dus wat extra tijd om uitvoering te geven aan (een van) mijn goede voornemens voor 2018. Meer wandelen. Niet alleen van A naar B voor werkzaamheden, maar gewoon voor mezelf. Ik hoorde vandaag dat er een stappenteller op de I-phone zit, dat is wel een leuk hulpmiddel.

Ik wens jullie allen een goede week!