In en uit

Καλό μήνα! Goede maand! Dat wensen de Grieken elkaar dezer dagen weer toe. Er komt geen eind aan de uitdrukkingen en wensen, die de Grieken rondstrooien. Goede week, goede herfst, goede voortzetting, goede namiddag enz. Inderdaad is november begonnen en we gaan al rap naar het einde van het jaar. Niet te geloven, vooral omdat het hier nog elke dag heerlijk weer is en alleen ’s avonds en ‘s nachts, koelt het af en kun je je dekbedje weer gebruiken. Vandaag gingen we na lange tijd weer eens eten met de kerk. Dat is een hele happening, want dan wordt er uitgebreid gekookt door Vicky, die ik hier al vaak genoemd heb. Zij is één van mijn Latijns-Amerikaanse kerkvriendinnen. We hebben er nogal een aantal in onze kerk. Ze zijn heel actief in hun eigen kerk (Spaanstalig) op zaterdag- en dinsdagavond én bij ons op zondag en in de week. Dan koken ze ook voor het eetproject, wat inhoudt dat ze rond de 130 maaltijden klaarmaken, die op donderdagmiddag worden uitgedeeld. Ze zijn in één woord geweldig! De faam van Vicky is zelfs wijdverbreid in Athene, ze wordt heel vaak gevraagd om ‘ergens’ bij een kerk of organisatie te koken. Als er niets te koken is, gaan we zondagsmorgens na de kerk altijd koffiedrinken met elkaar. Dat is ingevoerd toen ik kwam, omdat ik de koffie na de kerk de lekkerste van de hele week vind 😊. Dat weet iedereen hier inmiddels.

De laatste weken komen er ook een paar deelnemers aan het eetproject in de kerk. Of althans, ze lopen wat in en uit (dat kan hier) en ze wachten buiten op wat aandacht en natuurlijk op hun ‘centje’. Dat krijgen ze allebei. We kennen ze inmiddels en we maken een praatje. Ze komen zodoende steeds een beetje ‘dichterbij’. Dat is heel bijzonder. Het is een grote stap hoor om je onder kerkmensen te begeven en dan nog wel van een beetje zo’n aparte kerk: niet Grieks Orthodox, maar een Evangelische kerk. Wij zijn er erg blij mee. Vandaag kwamen er zelfs twee naar boven. De kerkruimte waar we eten is boven…. Oók heel wat hè? De trap op en naar binnenkomen…… Maar gelukkig, er is aandacht voor hen. En een heerlijke maaltijd. En iemand die bij ze gaat zitten, in dit geval de pastor. Wat is het eigenlijk eenvoudig. Een beetje aandacht voor mensen die meestal niet ‘gezien’ worden. Dat is wat we graag willen doen. Mensen ‘zien’, zoals God hen ziet. Niet altijd makkelijk hoor. Het zijn echt niet altijd leuke mensen. Eén van hen was onlangs nog heel kwaad op mij, omdat ik hem geen tweede keer een slaapzak wilde geven. Hij had er één gehad, maar die was gejat. Wel wilde ik hem de rugzak met spullen geven, die hij nog tegoed had. Die werd naar me terug gesmeten: ‘nou dan hoef ik die ook niet’. Tja…. Het is goed gekomen hoor. We zijn het weer eens en hij heeft zijn rugzak gehad. Toch zijn deze mensen kostbaar in Gods ogen. En daarom ook in de onze.

In Connect gisteren was het ook fijn. Deze keer alleen maar Grieken. Inclusief onze vriend Victor. Die is al 30 jaar in Griekenland, dus dan tel je langzamerhand wel mee. We hadden het gezellig, één van de dames had halvas gemaakt, een soort gebakken griesmeeltaart. En ik had kaas- en spinaziehapjes gebakken. Ons meditatieve moment heb ik dit keer maar eens wat strakker in de hand gehouden. Meestal praat iedereen (luidkeels) door elkaar heen, maar daar was ik een beetje klaar mee, Ik kan het dan zelf ook slecht verstaan. Dus nu gaf ik ‘beurten’. Ik stelde een vraag en vroeg iedereen daar - na elkaar- op te reageren. Het ging over een mij onbekend Grieks woord, dat ‘uitputting’ betekent. Zijn jullie weleens uitgeput en wat doe je dan……. Er kwam van alles los. Een man zei: ‘ik ga naar de kerk (Orthodoxe kerk) en daar bid ik om rust en die krijg ik dan ook’. Mooi hè?! We lazen een stukje over God op wie we een beroep kunnen doen om ons nieuwe kracht te geven als we ons zwak voelen. (Psalm 73 vers 26)

Verder was mijn thuisfrontteam in Werkendam druk met de pannenkoekenavond in de Bron. Dat was een heel werkje, maar het resultaat mocht er zijn. Er kwamen 80 mensen eten en de opbrengst was 569 euro. Prachtig resultaat! En het was ook heel gezellig heb ik begrepen. Wat fijn dat alles zo goed gegaan is. Ik ben heel erg gezegend met deze groep die zo trouw achter mij staat en zoveel voor mij betekent. Maar ook ben ik dankbaar voor alle meeleven en meegeven van iedereen in NL!

Goede week!