Goede maand

Kaló mina! Dat wensen de Grieken elkaar toe op de eerste van de nieuwe maand. Goede maand! Ik zeg het zelf nu ook als ik erom denk en ook kali efdomada, wat goede week betekent. Ik schreef al eerder dat de Grieken voor ongeveer alles wensen uitspreken. Als je die kent tel je mee, dan ben je een echte Ellinida, in mijn geval. Dat compliment krijg ik regelmatig. Grappig!! De komende tijd ziet er echter niet zo goed uit, eerlijk gezegd. De berichten in het nieuws zijn best eng. Met name door het nieuws uit Turkije en Syrië. Er staan duizenden migranten en/of vluchtelingen te wachten om ons werelddeel binnen te komen. De afgelopen weken waren er ook vreselijke rellen op Lesbos. De situatie gaat behoorlijk uit de hand lopen. En sinds donderdag circuleert dus het bericht dat Erdogan de grenzen openstelt voor vluchtelingen uit Idlib. Wat moeten we ervan zeggen. We leven in bizarre tijden. Ik moet denken aan het oude maar nog steeds geliefde gezang: ‘Wat de toekomst brengen moge, mij geleidt des Heren hand’…… Dat is, wat mij betreft, geen doekje voor het bloeden. Ik hoop en bid dat ook voor al die mensen onderweg, die in zulke barre omstandigheden verkeren. God moge hen en ons allen genadig zijn! Ondertussen doen we wat we kunnen.

Ik kan elke week wel akelige verhalen vertellen over de mensen die ik ontmoet. Deze week een familie met een jongen van 9 die ernstig gehandicapt is geraakt vanwege koortsstuipen. Hij had 42 graden koorts. Door een aaneenschakeling van medische missers is hij nu totaal gehandicapt. Hij kan niet praten, niet lopen, zit in een rolstoel. Vreselijk! Ik vroeg de vader het verhaal te vertellen. Dat deed hij! Kostte hem een uur, denk ik. Zonder veel emotie te tonen vertelde hij ons wat er allemaal mis gegaan was. Je gelooft je oren niet. Ook onze vertaler kon het nauwelijks bevatten en had moeite het voor mij te vertalen. Ik was ook geschokt. Ik heb de ouders gevraagd om alles op papier te zetten met een tijdlijn, zodat ik het verhaal kan doorsturen. Ik heb gelukkig een goed contact bij de UNHCR, zodat ik zeker weet dat het verhaal aankomt. Of er nog iets aan te redden valt… ik weet het echt niet.

Ik woonde daar deze week ook weer een vergadering bij, We worden er bijgepraat over de situatie. Die is niet rooskleurig. Ze hebben natuurlijk geen macht om de Griekse regering tot stappen te dwingen. Die doet dan ook wat ze goeddunkt. En dat is niet bepaald in het voordeel van de vluchtelingen. Dat is een zorgelijke ontwikkeling. Iedereen heeft er zijn/haar eigen verhalen en we proberen er van elkaar te leren. Ik wil bijvoorbeeld aandacht voor het feit dat te weinig vluchtelingenkinderen naar school gaan. De Griekse scholen zijn verplicht ze op te nemen, maar daar schort het in de praktijk nogal aan. Er bleek iemand op de vergadering te zijn, die weet hoe je dat moet aanpakken. Daar leg je dan contact mee.

Gelukkig zijn er ook leuke dingen. Bij het LdH hebben we ondanks alle ellende die binnenkomt heel gezellige momenten. We kiezen nu elke week een king/queen van de week. Lijkt misschien een beetje kinderachtig, maar iedereen geniet ervan. Het is een leuke manier om elkaar extra in het zonnetje te zetten. Dat is voor onze vrijwilligers die ook allemaal vluchteling zijn en dus te lijden hebben onder de situatie een welkome afleiding. Het bindt samen en dat is heel belangrijk.

Deze week begint de vastentijd. Morgen is het Kathara Devtera, Schone maandag! Dan wordt er geen vlees meer gegeten. Tenminste dat doen degenen die serieus vasthouden aan de oude gebruiken. Geldt lang niet meer voor iedereen. Sommigen vasten alleen in de Goede week. In elk geval begint de Paastijd. Morgen hebben we daarvoor een vrije dag. Veel mensen gaan de stad uit voor het lange weekend en het is dus lekker rustig in de stad.

Ik wens iedereen een goede week en een goede voorbereiding op Pasen!