Bijzondere betekenis

En daar ben ik weer! Zondagavond, al een beetje laat. De dag gaat ondanks alles toch weer snel. Net nog even bij een zieke vriendin langs geweest om wat eten te maken. Ze is erg allergisch, geen corona hoor. Verder naar de kerk geluisterd, gewandeld, gekookt. Tja, best een saai bestaan eigenlijk. Wat valt er nog over te schrijven. Onze lock down is verlengd tot maandag 4 mei. Voor daarna is er een plan met gefaseerde versoepeling in de maak wordt er gezegd. De minister president zal komende week de natie toespreken. Elke avond komt hier op de tv een soort ‘Jaap van Dissel’, een viroloog, die de leiding heeft van het Griekse Outbreak Team, zeg maar. Ik weet niet precies hoe het hier heet. Hij heet Sotiris Tsiodras, is een hele sympathieke man, een soort vaderfiguur met een bezorgd gezicht en een meelevende uitstraling. Hij heeft het volste vertrouwen van het Griekse publiek. Hij is een hele toegewijde Orthodoxe christen, die meezingt in de Byzantijnse liturgie. Hij heeft een gezin met 7 kinderen en is momenteel de populairste man in Griekenland. Sotiris is een gewone Griekse naam met een bijzondere betekenis: Redder!

Het is wel bijzonder dat er steeds nieuwe dingen op mijn pad komen. Net kreeg ik een verzoek om een vrouw te bezoeken die in een safe house zit. Een veilige plek voor iemand die te maken heeft met geweld. Omdat ze niet naar buiten kan, krijgt ze bezoek van de medewerkers van de organisatie die haar helpt. En nu sta ik dus ook op dat lijstje. Goed…. Ik ben liever bezig. Mijn Engelse lessen krijgen ook steeds meer vorm. Het is een heel gedoe om iedereen op het juiste niveau bij elkaar te krijgen. De één vindt dat hij te ‘hoog’ zit , de volgende haakt af omdat het te gemakkelijk is. Twee van de cursisten doen mee vanaf Lesbos. Grappig wel, dat het niet uitmaakt waar je zit. Maar het blijft apart om tegen die kleine koppies op je scherm aan te praten. En je kunt ook niet peilen of ze echt wat leren. En wat precies hun voorkennis is. En of ze iets opschrijven en hoé ze dat dan doen. Kortom ik heb er te weinig zicht op. Ik zou zelf nog een cursus moeten volgen over onderwijs op afstand. Of zoiets.

Deze week is mijn postbode weer op stap geweest om envelopjes rond te brengen. Voor erg noodlijdende families en personen. Ik heb nu ongeveer 10 mensen op mijn lijstje staan. Met heel verschillende achtergronden. Engeland, Eritrea, Syrië, Nigeria, Iran, Pakistan, Libanon…… Ik hoop dat het een goede manier van helpen is. Ik ben altijd een beetje huiverig voor het geven van geld, maar in deze tijd kan het niet anders. En de dames van mijn kerk in Piraeus koken zo rond de 30 maaltijden. Dat doen ze nu een week. Ook hiervoor komt het geld uit NL. Het is fijn dat er nog steeds donaties binnenkomen. Hartelijk dank!

Voor de komende week veel sterkte. Zoveel mensen die eenzaam zijn, die geliefden verloren, in angst zitten om hun naasten…. Heer ontferm U over Uw wereld!