Mooi voorjaar dit jaar

Daar ben ik weer! Ik realiseerde me dat 80 jaar geleden de 2e Wereldoorlog uitbrak, althans in NL. Dat was geloof ik ook op een zondag. We hebben de afgelopen tijd veel ‘oorlogstaal’ gehoord m.b.t. het coronavirus. De strijd tegen het virus. Wat wordt er hard aan gewerkt. En wat is vrijheid in dit verband ook een groot goed. Gisteren was ik voor het eerst in 2 maanden weer eens in Piraeus. Het was er superdruk. Ik zag geen kans om met anderhalve meter afstand door de massa te laveren. We zijn nu een week ‘vrij’ en het is duidelijk dat mensen het gevoel hebben dat de dreiging zoal niet voorbij, dan toch wel veel minder is. Ik weet het niet. Ik voel me nog steeds als een vogel die in een kooitje zit, waarvan het deurtje openstaat. Het voelt spannend om naar buiten te ‘vliegen’. Maar ook fijn. Om de meiden van de kerk weer te zien bijvoorbeeld. Ze koken nu in het weekend voor de daklozen. En ik deed mee. Wat leuk was dat! Hallo, ik ben er weer. Even m’n masker af: ‘hé, ik ben het’…. Echt mooi om de mensen die we goed kennen weer te zien. Ze blijven maar vragen wanneer we weer opengaan. Ze zijn blij met de maaltijd die we ze brengen. Ze vinden het fijn om ons te zien. Stella, één van de kerkvriendinnen heeft een auto. We crosten de stad door op zoek naar ‘onze’ mensen. Een man: ‘hé, alweer macaroni? Dat eet ik al dagen.’ Tja, wat wil je. Geeft niks, iedereen mag nee zeggen. Ik ben heel blij dat ik een financiële bijdrage kan leveren aan dit project. Dankzij de steun vanuit NL. Als het centrum weer open mag, zal er heel veel geregeld moeten worden. Het was al niet bijster op orde, qua veiligheid en zo, maar nu wordt het nog wel even wat anders. We hebben er gisteren een gesprek over gehad. Tot nu toe is er niets bekend over het openen van organisaties als deze. Hetzelfde geldt voor het Leger des Heils. Dus ik ben nog steeds veel thuis. Al houden de Engelse lessen me wel goed aan de gang.

En natuurlijk gaan we de straat op met de ontbijtservice. Vanochtend ruim 20 klantjes. Uitzichtloze situaties, het enige wat je kunt doen is een kop thee en een praatje. Komende week ga ik het terugbrengen tot 2 keer. Nu kunnen ze het wel weer wat beter redden. Er is veel meer drukte in de stad, dus de kans dat er wat te ‘krijgen’ is, wordt groter. Morgen gaan de grote zaken, zoals Jumbo, een soort mega Action, weer open. Ik ga ook weer mensen opzoeken. Ik heb er een aantal, die ik een beetje speciale aandacht geef en ook hulp. Nu kan ik dat zelf weer doen. Ik ben erg blij met de hulp die ik van Mostafa had, toen ik binnen moest blijven en hij mijn ‘boodschappenloper’ was.

Ondanks alles is de rust die we op deze manier gedwongen krijgen, toch wel heel prettig. Ik geniet van mijn dagelijkse wandelingen. Ik hoop dat ik dat vol kan houden als we weer in vol bedrijf zijn. Het voorjaar is dit jaar zo mooi. Warm, zonnig, maar zeker niet heet, koel eigenlijk. Dat is een grote zegen. Natuurlijk kijk ik er naar uit om de ‘collega’s’ weer te zien. Maar er is zoveel mogelijk met appen, beeldbellen enz. dat ik me helemaal niet eenzaam voel.

Natuurlijk is de situatie voor de mensen in nood niet zo rooskleurig. De economie staat er slecht voor in dit land, waar toerisme een groot deel van de inkomsten binnenbrengt. En de vluchtelingen zitten nog steeds muurvast. Deze week gaat de asieldienst weer open. Mensen moeten hun huis uit, dat ze een bepaalde tijd mochten bewonen. Zonder geld of een baan is het vrijwel onmogelijk om iets te vinden. In de kampen is het allemaal nog erger. Ik hoop heel erg dat deze crisis ons als mensheid ertoe brengt om mededogen te hebben met de ander. Dat lijkt wel zo wat betreft onze eigen burgers. Kosten noch moeiten worden gespaard om kwetsbare mensen te beschermen. Maar wat zou het mooi zijn als dat zich ook zou uitstrekken tot anderen in nood. Ik denk dat dit alleen kan als er een verandering van de harten plaatsvindt. Bekering zogezegd. En dát kan alleen God ons geven. Als kerken hebben we de opdracht om daarmee bezig te zijn. Dat is onze missie. Wat betekent echte verandering in jouw leven?

Goede week en veel sterkte!