Die zomer die begon zowat in mei

Wij zijn ineens in de zomer beland. Het is heet. Vandaag 38 graden. Was het tot begin deze week nog redelijk koel, het kwik stijgt nu snel. Om te wandelen moet je nu de vroege ochtend of de avond hebben. ’s Nachts koelt het gelukkig nog een beetje af. Afgelopen week gingen de stranden hier weer open. Onder strenge condities, maar het is, naar ik hoor, vreselijk druk. Ik zou me er niet prettig voelen, dus ik ga niet. Het is wel begrijpelijk dat de mensen willen zwemmen met deze temperaturen. Dat heeft de regering ook begrepen. Het is een oefening, vermoed ik, want op 1 juli wil Griekenland zijn deuren weer openen voor het toerisme. De economie hier is erg afhankelijk van het toerisme. De veiligheidsmaatregelen kunnen zo alvast uitgeprobeerd worden. Morgen gaan de scholen hier weer open. Voor het voortgezet onderwijs. Precies andersom als in NL. Degenen die examen moeten doen, gaan eerst. Het schoolsysteem is hier, zoals ik al eens heb verteld, anders dan bij ons. Alle leerlingen moeten naar een bijlesinstituut, want met alleen de kennis van school, kunnen ze geen examen doen. Nu waren deze instituten natuurlijk ook gesloten en….. er moet evengoed examen gedaan worden. Zonder goede voorbereiding, zonder onderwijs op afstand. Niks uitstel om nog wat bij te werken. Dat wordt volgens Rebekka, een Griekse vriendin, die mij dit vertelde, dramatisch voor veel leerlingen. Zij is psycholoog en verontrust over deze gang van zaken. Ik ben benieuwd hoe dit verdergaat. De jonge generatie Grieken zou hieruit kunnen opmaken, dat ze niet belangrijk genoeg zijn voor de regering (het ministerie van onderwijs) om er wat extra zorg tegenaan te gooien. Niet verstandig, lijkt me. Het leidt tot demotivatie en op termijn willen jongeren nog maar één ding: weg uit Griekenland en elders studeren of werken. De jeugdwerkloosheid is hier enorm.

Hoe is het eigenlijk in de kampen met de verspreiding van Corona? Die vraag kreeg ik afgelopen week uit NL. Woensdag was ik bij een web meeting van de UNHCR. Uit wat ik daar hoorde maakte ik op dat er geen mega uitbraken zijn gekomen. Misschien omdat de gemiddelde leeftijd van de mensen laag is. Wel zijn er kampen in quarantaine, vanwege een aantal ‘gevallen’ en worden er medische units opgezet om zieken te kunnen testen. Overigens betekent dat niet dat alles model verloopt. De situatie is op veel plaatsen onveranderd slecht. Er wordt geprobeerd zo goed mogelijk zorg te verlenen, maar de basisvoorzieningen zijn niet eens aanwezig, hoe kun je dan bijvoorbeeld een hygiënische leefwijze verwachten….. Eind deze maand verwachten we grote problemen, omdat dan veel vluchtelingen met een status uit hun huis moeten om plaats te maken voor anderen. Ze moeten nu op eigen benen staan. Zonder enig vangnet gaat dat natuurlijk niet lukken. Dat is nu al een drama, want velen zijn wanhopig op zoek naar werk en een onderkomen, maar straks zullen er gezinnen op straat belanden en met de coronadreiging is dat allemaal nog eens extra gevaarlijk. Ik heb dit al vaak verteld, maar het is zo wanhopig en uitzichtloos. We kunnen alleen maar bidden ‘Heer ontferm U!’

Ik hoop dat jullie in NL ook een beetje verder kunnen met alles wat er om ons heen gebeurt. Laten we moed houden! Zoals Paulus schrijft aan de Galaten in hoofdstuk 9 vers 5: En laten wij niet moe worden goed te doen, want te zijner tijd zullen wij oogsten, als wij het niet opgeven.

Goede week!