Vol, geïnspireerd leven

Pinksteren! In Griekenland pas volgende week. Vanochtend de dienst ‘bijgewoond’ vanuit Werkendam. Erg bemoedigend. De opdracht aan de leerlingen van Jezus om het Evangelie te verkondigen tot aan de uitersten der aarde. Zover zit ik niet weg, maar het sprak me toch erg aan!. Dank Ds. Guido! Vol zijn van de Geest, geïnspireerd zijn, leven door de Geest… allemaal dingen die we hier erg hard nodig hebben. Het leven kan soms zo geestdodend zijn, dat we snakken naar een beetje Geestkracht! Vanavond dat prachtige lied gezongen in de kerkdienst: ‘Geest van hierboven, leer ons geloven, hopen, liefhebben door Uw kracht.’ Hoop en liefde dat zijn de basis ingrediënten voor een gelovig volhouden in ons leven. Waar dat zich ook maar mag afspelen. Hier of in Nederland of ergens anders in de wijde wereld.

Wat gebeurde er allemaal deze week. Er waren ontmoetingen met diverse mensen, Zoom meetings, lessen en wandelingen. We mogen weer op een terrasje zitten. En morgen ga ik uit eten. De eerste keer na de lock down. Met de koorleden van de Zweedse kerk. Erg leuke mensen. Ik ben welgeteld 1 keer naar de koorrepetitie geweest en heb ook 1 keer meegezongen in de kerkdienst. Toen ging alles dicht. Ik ben een werker van het laatste uur, maar krijg toch evenveel als de anderen…. 😊

Van de week had ik weer contact met Solo, een jongeman uit Eritrea. Ik ken hem nu een paar maanden. Hij wilde geen asiel aanvragen in Griekenland, maar heeft inmiddels toch besloten dat maar wel te doen. Als de politie hem oppakt, gaat hij de gevangenis in. Hij kan echt geen kant op, want alle grenzen zitten, nu meer dan ooit, potdicht. We gingen een telefoonkaart voor hem kopen die talk home heet. Je kunt er 20 minuten mee bellen voor 5 euro. Het is de enige manier om in contact met zijn vrouw te komen. Hij had haar al 3 weken niet gesproken. Er is geen internet in Eritrea. Althans niet voor de burgers. Hij schaamde zich erg dat hij het me moest vragen. Ik vertel hem dan dat ik kan helpen omdat mensen in NL mij geld geven. Waarvoor dank!

Vanochtend gingen we (Mercy en ik) weer met de thee en de croissants op stap. Eén van mijn klantjes, Georgos was sinds vrijdag weg. Al zijn spullen, een hele berg had hij verzameld, waren ook verdwenen. Hij is in het ziekenhuis beland. Dat was goed en nodig ook, want hij was de laatste tijd helemaal niet zichzelf. Wilde geen croissants, alleen thee. De wond aan zijn voet zag er afschuwelijk uit, kortom het ging niet meer. Gelukkig hadden we woensdag telefoonnummers uitgewisseld. Net op tijd dus. Ik probeer hem nu te traceren. Maar dat is nog niet gelukt. De plek die we het hotel noemden, met 5 of 6 klantjes, was ineens ook leeg. Waar zitten die jongens dan hè? Zoeken naar een naald in een hooiberg. In het park aan het eind van onze ronde vonden we Detoula, als ik het goed zeg. Is al jaren in Griekenland, uit Syrië geloof ik en een doorgewinterde straatjongen inmiddels. Waar zijn de anderen? O daar ergens, de hoek om en dan rechts en dan….. ga d’r maar aanstaan. Geeft niet, hij liep wel mee. En warempel, vlakbij hun vorige stek, verborgen achter een 2 meter hoge afzetting met golfplaten, daar zitten ze. Op één of andere manier over de scherpe randen van het ijzer geklauterd en nu goed verborgen. Die hekken staan daar om een pand in verval af te schermen. Je mag niet te dicht bijkomen, vanwege instortingsgevaar. Maar wie maalt daarom als je geen andere plek hebt. Verschillende koppies verschijnen lachend boven de rand. Ja, we zijn hier! Met hoeveel zijn jullie? Even tellen. We zijn met z’n achten. Oké, 8 bekers thee aangeven, 8 croissants. Genoeg zo? Weer een hoofd boven de rand. Nee, we moeten er nog 2 hebben. Jullie zijn toch met 8? Nou ik heb nog niets en er is er nog een die niks heeft. Zucht, dan heeft iemand anders er 2 gepakt, zeker. Goed we hebben er nog 2 over, dus dat kan net. Tot woensdag jongens! We waren blij dat we ze weer gevonden hebben en zij waren blij dat ze ons zagen. Hoe je toch nog vrolijk kan worden van zo’n situatie, die eigenlijk helemaal niet grappig is.

Goede en geïnspireerde week!