De zomer is begonnen!

Op deze warme zondagavond is het weer tijd voor mijn blog. De zomer is echt begonnen hier. Dat houdt o.a. in dat het niet veel meer afkoelt ‘s nachts, wat het zwaarder maakt als je niet zo dol op hitte bent. Heeft dit jaar best lang geduurd, meestal begint de echte warmte al begin juni.

Afgelopen maandag zijn we begonnen om het centrum van het LdH corona proof te maken. Bureaus versjouwen, kasten en copier verslepen, tape op de vloer enz. Meteen ook een goede gelegenheid om opruiming te houden. Ook een dag besteed aan het checken en reorganiseren van alle dossiers. Mensen kunnen bij ons voor 6 maanden geregistreerd worden. Dus heel veel kaarten zijn inmiddels verlopen. Dat wordt een heel probleem, want iedereen vindt natuurlijk dat ze nog recht op hulp hebben. We hebben nu ruim 200 dossiers die we actief gaan helpen. En we hebben ruimte voor noodgevallen. Er komen zulke schrijnende situaties voor waar we toch graag iets voor willen doen. We geven wat we hebben. Vooral pampers en voedsel. Halverwege de week bleek dat alle bestellingen er niet op tijd zouden zijn en na verhitte gesprekken met het command in Italië kregen we een verbod om open te gaan zonder de benodigde veiligheidsmaatregelen, zoals plexiglas schermen voor de bureaus en de uitgiftebalie. Helaas. We hadden al tegen een aantal mensen gezegd dat we maandag (morgen dus) open zouden zijn, dus er moet morgen een heel vervelende boodschap worden doorgegeven. Aan de andere kant ook weer goed dat er zorgvuldig gewerkt wordt. Je kunt het als organisatie niet hebben dat er ook maar iemand besmet raakt en dat dan blijkt dat er niet volgens de regels is gewerkt. We lopen dus nu ook al de hele dag met mondkapjes op. Hopelijk een week later…. Wordt vervolgd…….

Ook weer een middagje doorgebracht bij Crossroads, een andere NGO, een Griekse. Doen dezelfde dingen als het LdH, zo ongeveer. Zij zijn al wel open, al mogen er maar 10 mensen binnen zijn. Zij geven kleding uit en voedselpakketten en waardebonnen van de supermarkt. Ook daar was het alweer een komen en gaan van ‘hopeloze’ mensen. Vrouwen die zwanger zijn en uit hun huis moeten. Families die op straat belanden. Mensen die geen asiel willen aanvragen, omdat ze niet in Griekenland willen blijven enz. Geen hulp, geen huizen, geen financiële ondersteuning meer, kortom NIETS. Overgeleverd aan de straat, de liefdadigheid, familie waar ze intrekken, al dan niet legaal, smokkelaars die er een slaatje uit willen slaan. Drama’s! Er zijn enkele programma’s, betaald met Europees geld, die moeten voorzien in deze situaties. Maar je komt pas in aanmerking als je een status hebt en een residence permit. Ik weet even niet zo gauw hoe dat heet in het NL. Maar als je zover nog niet bent, is er geen tussenoplossing.

Mijn vriend Solo is vertrokken naar Patras. Hij hoopt daar werk te vinden. Dat zal niet meevallen, want hij heeft geen papieren. Wel een formulier dat aangeeft dat hij in de procedure zit en dat hij komende november (!!) een afspraak heeft voor zijn eerste interview. Van deze jongens wordt heel vaak geprofiteerd. Ze denken dat ze een baantje hebben, maar na een paar weken als het werk klaar is, worden ze zonder iets de laan uitgestuurd. Ze kunnen toch niet klagen, want ze hebben geen papieren. Ik heb hem gewaarschuwd, maar hij moet het proberen vindt hij. Ik kreeg gisteren een berichtje van hem, dat hij goed is aangekomen en zelfs aardige mensen gevonden heeft, die hem eten en een bed gegeven hebben. Het is geweldig om te zien hoe God voor hem zorgt. Hij is pas christen sinds 2016, dus hij heeft wel wat bevestiging nodig! Dat verhaal vertel ik nog een keer… met zijn toestemming. Op zijn verzoek zelfs.

Zo gaat het leven hier verder. Elke dag nieuwe moeilijkheden en zorgen. Ook elke dag nieuwe blijken van Gods gunst. Hij is er bij, hoe dan ook!

Goede week!