Reisdagboek

Zondagavond en terug van weggeweest. Ik denk dat dit blog meer een reisdagboek wordt, want dat is nu wat hier doe. Als het je verveelt, dan skip je het gewoon! Dit weekend was ik in Dwingeloo. Ik had een hotelkamer gehuurd voor een nachtje. In het oudste hotel van Nederland. Tenminste dat zeiden ze. Het was heel erg leuk. Mooie kamer, lekker ontbijt. Tegenover de Hervormde kerk van Dwingeloo, die heeft een mooie ui als toren. Zaterdag een paar ateliers bezocht, want het was open atelierdag. Allerlei kunstwerken gezien. Coronaproof natuurlijk! Gisteravond lekker gegeten in één van de vele restaurants rond de Brink. Als je daar op zo’n terrasje zit, kun je je niet voorstellen dat er zoveel nood en ellende in de wereld is. Ik raakte in gesprek met andere gasten, dat gebeurt makkelijk als je alleen zit. Heb ik toch maar weer het verhaal van de vluchtelingen verteld. Blijkbaar horen jullie daar in NL niet zoveel over. En als mensen willen luisteren….. dan wil ik er best over praten. Op deze manier is mijn werk toch niet zo ver weg. Vanochtend was ik al vroeg op. Alvast maar een wandeling gemaakt. Zo rustig daar en zo mooi! Het was heerlijk weer. Na het ontbijt overgestoken naar de kerk, waar een kleine verzameling grijze hoofden de dienst bijwoonde. Er zaten gele stickers op de banken. Voor de alleengaanden 1 sticker. Anders 2 stickers per bank. Ik moest goed zoeken naar een enkele plek. Niet echt gastvrij vond ik het, eerlijk gezegd. Maar ja, elke kerk heeft zo haar eigen aardigheden. Wel maakten ze ook gebruik van de Givt app. Wat is dat toch handig!

Daarna naar Anke en Henk, vrienden in Hoogeveen sinds jaren. Altijd weer een groot genoegen om hen persoonlijk te spreken. Bijgepraat, samen geluncht en gefietst en een mooi stukje bloeiende heide gezien. Een heerlijke zondag! Ik ga echt nog eens in Drenthe op vakantie. Een dag is veel te kort om alle moois van deze provincie te zien. Op de terugweg belandde ik in noodweer ergens tussen Amersfoort en Utrecht. Vreselijk lichten en soms hoorde je zelfs in de auto het onweer. Ik ben niet zo dol op rijden in zulke heftige regen, maar het was een goede oefening. Tenslotte rijd ik tegenwoordig maar één keer per jaar in een auto rond.

Afgelopen week ook mijn jongere familieleden weer gezien. Ibe, de jongste van het stel, liep stage in JeKans, een nieuw restaurantje in en daar ging tante natuurlijk wel even kijken. Hij wordt kok zegt hij. Hij nam z’n taak heel serieus op, dat vind ik leuk om te zien. Kleintjes worden groot!

Verder heb ik minder gedaan dan ik me had voorgenomen. De hitte speelde mij parten. Geldt voor iedereen wel waarschijnlijk. Ik was ptoma, zeggen de Grieken… half dood, uitgeteld, zoiets betekent het. Ik hoop dat het nu beter wordt. Morgen ga ik wandelen met Els, ook een vriendin met wie ik elk jaar afspreek. Weer in een stukje mooi Nederland. De Belmonte route bij het station Ede-Wageningen. Ik hoop dat ik die 16 km haal. Heb niet genoeg geoefend, denk ik.

We zongen vanochtend uit het nieuwste Liedboek. Wat staan daar ook prachtige liederen in. Een voorbeeld:

De dag gaat open voor het woord des Heren,

zon die wij zoeken, kracht die wij ontberen,

bron die wij horen als wij tot Hem keren,

vroeg in de morgen.

Beetje ouderwets taalgebruik, ik weet het, maar ik vind het mooi!

Goede week gewenst!