Gerechtigheid

Alweer is een week voorbijgevlogen! Corona houdt ons, net als jullie, stevig in zijn greep. Het aantal ‘gevallen’ is nog steeds veel lager dan in NL, maar is de laatste tijd toch flink opgelopen. Dat betekent vanaf morgen tot ergens begin oktober weer strengere maatregelen. Niet meer dan 9 mensen in een groep en overal waar het maar een beetje druk is, mondkapjes. Het Leger des Heils is daarom de komende 2 dagen weer dicht, omdat gekeken moet worden hoe we de mensen nog volgens de nieuwe regels kunnen helpen. Wel erg jammer, want de nood is groot. Ik weet niet of jullie dat op het nieuws ook zien, maar er komen steeds meer vluchtelingen op straat terecht. Er zijn heel veel verschillende organisaties, die doen wat ze kunnen, maar het is nooit genoeg. Ook uit de verschillende kampen hoor je afschuwelijke verhalen. En natuurlijk is de situatie op Lesbos nog steeds verschrikkelijk. Er wordt een nieuw tentenkamp opgetuigd, maar de mensen willen er niet in, ze zijn heel bang dat ze er dan nooit meer vandaan komen. Vanmiddag hoorde ik nog een akelig verhaal. Twee Syrische jongens, die christen geworden zijn, zitten in een wooncontainer in een kamp. Zo’n container is in tweeën gedeeld. Zij, die gasten die ik sprak, waren met elkaar in gesprek over het geloof, maar dat hoorden de ‘buren’ in de andere helft van de container. Die trommelden nog wat anderen op en gewapend met messen en zelfs een geweer kwamen ze de twee in elkaar slaan. Onder het aanroepen van de naam van Allah. Dat zijn Isis-strijders zeggen ze. Een kruis, dat één van hen om zijn nek droeg, werd kapotgetrapt, een telefoon en geld werden gestolen. De één heeft een gat in zijn hoofd, wat niet behandeld was, de andere had verwondingen op zijn rug. Beide hadden veel pijn. Een van de mensen met wie ik daar was, een Griek is met ze naar de Eerste Hulp van een ziekenhuis gereden. De jongens hadden de politie in het kamp ingelicht, maar die doen dus helemaal niets. In wat voor wereld leven we……!!!! Is er dan nergens nog gerechtigheid?

Al een tijdje heb ik niets verteld over Piraeus. Omdat er niets te vertellen wás! Het centrum waar de mensen konden komen voor kleding en een douche, mag niet open. We kunnen dus niets doen voor de mensen die in de haven en omgeving slapen. Die missen het meest de douche, eten is er de meeste dagen nog wel. Ze ‘douchen’ nu in zee, dat kan hier natuurlijk nog wel even, maar als we naar de herfst toegaan is er geen oplossing voor dit probleem. We gaan nu wel kleding uitdelen volgens een systeem met afspraken en strenge regels. Zal nog een hele toer worden. Ik hoorde van andere organisaties die een flat hebben gehuurd, waar ze douchegelegenheid aanbieden. In dit geval voor vluchtelingenfamilies die op het Victoriaplein bivakkeren. Vind ik een geweldig project, dat ik zeker ga ondersteunen. Iets soortgelijks zouden we ook in Piraeus moeten kunnen opzetten voor de daklozen. Ik ben erover aan het brainstormen met een Nederlandse die in Piraeus woont. Ik laat het weten als we een goed plan op stapel hebben staan. Ik zou er jullie gebed voor willen vragen, omdat ik geloof dat God onmogelijke situaties ten goede kan veranderen.

En verder gaat er aan mijn website gewerkt worden. Arno, de webmaster, kwam met Word Press op de proppen. Dat ziet er veelbelovend uit, nieuwe lay-out, mogelijkheden om te reageren, statistieken…kortom een prima voorstel. Ik ben altijd in voor iets nieuws! Ik houd jullie op de hoogte!

Goede week!