Strandwandeling

Mijn week begon goed. Ik had mezelf een paar vrije dagen gegeven. Sinds ik met pensioen ben, moet dat kunnen af en toe. Ik ging naar Dilesi, een klein stadje op een uurtje treinen ten noorden van Athene. Wat was dat leuk zeg! Als iemand een mooi plekje zoekt… ik kan het van harte aanbevelen. Ik logeerde bij Ria, een Nederlandse, die er een leuk huis heeft met een appartementje voor gasten. We ontdekten dat we een beetje hetzelfde werk doen. Ria verzorgt zwervende dieren, honden en katten en ik zoek straatmensen op. 😊 Ons eerste ritje vanaf het station was het al meteen raak. We gingen koffiedrinken op een terrasje lekker aan zee, maar daarna ontdekten we al snel een drietal zwerf puppies, die door Ria liefdevol werden ‘gevangen’ én vervolgens opgevangen. Het waren geweldige dagen. Langs de zee gelopen, aan het strand gezeten, en gezwommen. Het was er zo rustig. Er komen doorgaans alleen Grieken op vakantie, maar het seizoen is nu voorbij, dus het was super rustig aan het strand. Het was ook goed om tot mezelf en tot God te komen, want mijn werkzaamheden zijn momenteel nogal aan het schuiven. Ik moet alles een beetje herschikken. Het Leger des Heils is nog steeds dicht en bovendien, zolang we corona hebben voor mij toch verboden terrein. Een paar dagen bezinning hebben me goed gedaan. Ik ga me vooral richten op de personen die ik al ken. Ik zoek ze op en ik probeer ze te helpen waar ik kan. Een paar jongens die ik goed ken van het LdH helpen me door mensen ‘aan te dragen’ die hulp nodig hebben. Zo krijg ik weer nieuwe contacten. De nood is zo groot. Ook in Piraeus bevalt ons systeem van ‘bestellingen opnemen’ en de volgende week afleveren prima. Een broek, een trui, een slaapzak, een deken. We hebben een grote voorraad in het centrum, dus we kunnen aan de vraag voldoen. We weten ook wel, dat de meesten van deze mensen geen ander leven willen dan dit straatbestaan, maar toch is het goed om een beetje voor ze te zorgen. Dat heeft iedereen nodig toch, dat er iemand naar je omkijkt….

Verder houd ik me bezig met lessen voorbereiden en geven. Engels, Grieks en Bijbellessen. Vanmiddag in Crossroads Bijbelstudie gegeven uit Genesis 1. Er komt een gemengde groep van christenen en moslims en het Oude Testament lijkt wel veel op de koran, zodat we een beetje eenzelfde uitgangspunt hebben. Zoveel van die jonge gasten, vooral uit Pakistan en Bangladesh die allemaal in Athene rondlopen zonder hoop op een fatsoenlijke toekomst… wat is dat toch ook zielig, goed beschouwd. Ik zou ze zo graag nieuwe hoop geven. Hoop op God en Zijn toekomst. We hadden een fijne middag met elkaar. Het was op z’n Hollands gezegd heel gezellig! Zoals jullie wellicht weten ben ik een grote fan van de zondagsheiliging. Ik weet heus wel dat daar ook van alles tegenin te brengen valt, maar goed - eigenlijk wil ik dan niet ‘werken’. Maar de gelegenheid om tijdelijk de Bijbelstudies te geven deed zich voor en dát kon ik niet laten lopen. Zodoende heb ik me voor een week of 5 afgemeld in de kerk en ga ik naar mijn zondag missie. Ik ben vanochtend wel in de Anglicaanse kerk geweest, want die is dichtbij en hebben een vroege dienst. Daarbij de ontbijtronde nog en toen was mijn dag wel gevuld.

Ik mis mijn collega-vrijwilligers van het Leger des Heils. Dat is echt familie geworden. Vrijdag was ik er een kwijt. Nima, zo heet hij, komt me op zaterdag helpen als we de vluchtelingen een ontbijtje brengen. Hij reageerde niet op mijn berichtjes en telefoontjes. We weten ook dat hij niet zo goed in zijn vel zit, dus je bent eerder bezorgd. Meteen kwamen er verschillende mensen van onze groep in actie. Reza stapte op de bus om te gaan kijken wat er aan de hand was. Gelukkig bleek hij ‘gewoon’ te slapen en hij had zijn telefoon uitgezet. Pfffff wat een opluchting. Daarna werden we kwaad. Is tie nou helemaal! Het geeft iets aan van de verstandhouding. Het is echt jammer dat deze fijne samenwerking nu ten einde loopt. Want als het centrum weer open gaat zal het niet meer in de huidige vorm doorgaan. Hoe dan wel? We willen zo graag mensen helpen met de spullen die we hebben. Daar zijn we nu heel erg over aan het nadenken. We geloven dat God ons een weg zal wijzen, ook als we die zelf nog niet zien! Willen jullie ervoor bidden?

Goede week!