Oude en nieuwe schatten

Daar ben ik weer. Terug van een paar dagen weggeweest. In Agria deze keer , een klein plaatsje in Midden Griekenland. Ik ben daar al vaak geweest en het voelt echt als thuiskomen, als ik weer eens ga. Samen met Minna deze keer, mijn Finse vriendin met wie ik veel samenwerk. We logeerden bij Anneli, ook een Finse, de moeder van mijn Finse vrienden Spiros en Marja. Ze heeft een prachtig huis, zelf gebouwd in Finse stijl. We hebben genoten van het prachtige weer, de zee met een geweldig zandstrand. Dat is echt wel een bijzonderheid. Meestal is het erg steenachtig. We hadden een heerlijke lunch met vrienden van Anneli, waarbij we de pastor van de kerk in Volos weer ontmoetten. Die heb ik in de afgelopen jaren leren kennen als een bevlogen man met een missie. Ik heb al eens over hem geschreven. Hij startte 25 jaar geleden de ‘beach-cleaning’ in Volos. Zeg maar afval rapen, dat zich altijd ophoopt gedurende de zomer vooral. Een bijzonder project, waarover hij heel meeslepend kan vertellen. Door deze missie is er heel wat tot stand gekomen aan contacten en samenwerking tussen de kleine kerk van Volos, van hetzelfde kerkverband als mijn kerk in Piraeus en de grote Orthodoxe kerk. Dat is een mooi verhaal, waarover ik nog een keer wat meer wil vertellen. Behalve dit werk, houden zij zich ook bezig met hulp aan vluchtelingen in de verschillende kampen die zich in en om Volos bevinden. Hun manier van werken, zo persoonlijk mogelijk, spreekt me erg aan. Hij en zijn vrouw zijn gedreven mensen, die niet uit zijn op ‘mensen naar hun eigen kerk krijgen’, maar op de navolging van Christus. Dat is iets waar ik me heel erg in kan vinden. Het waren fijne dagen!

Vanmiddag was het weer tijd voor Crossroads, de Bijbelstudie met de jongens. Genesis 3 was aan de beurt. Best heftige kost. Het fijne van deze manier werken is, dat je samen stap voor stap door de teksten heengaat. Wat zegt deze tekst en wat betekent het. En vervolgens denk je na over wat je ervan kunt leren voor je eigen leven. Erg eenvoudig, maar wel mooi. Het is echt waar, dat je steeds oude én nieuwe schatten op kunt graven uit het Woord van God. En ik heb 2 hele fijne vertalers, beide christen, zodat ze ook goed kunnen overbrengen wat er gezegd wordt.

Afgelopen week hadden we ook een meeting met de staf van het Leger des Heils. Fijn om elkaar weer te zien en te spreken. Er zijn onder de vrijwilligers grote zorgen over huisvesting en hun toekomst. We bidden met en voor elkaar en proberen moed te houden in deze barre tijden. Ook Athene en heel Griekenland hebben te maken met een toenemend aantal corona patiënten. De maatregelen worden strenger. Toch hopen we onze hulpverlening weer op gang te kunnen krijgen. Al blijft het gebouw waar we werkten dicht helaas. We hebben nu 2 ruimtes waar we spullen kunnen opslaan. Een ervan is het huis van één van onze vrijwilligers Nima, die een kamer over heeft. En de andere ruimte is in het Prayer house van de Agape-gemeente. Dat is de Afghaanse kerk van Marieke, een Nederlandse vrijwilliger, die hier samen met haar Afghaanse man mede leiding geeft. De pastor van deze kerk Masoud is een van mijn studenten Engels. We willen meer met hen gaan samenwerken, om zo mensen beter te kunnen helpen.

En verder komen er dagelijks verzoeken bij mij binnen om hulp. Pakistaanse families zonder papieren, met jonge kinderen en ziekte in het gezin. Een Syrische familie met een tweeling. Een Eritrese moeder met een pasgeboren dochtertje. Een Iraanse alleenstaande moeder met een dochtertje in een park. Gevlucht uit een huis, waar de eigenaar haar wilde laten betalen met seks. Ik probeer zo goed mogelijk zicht op de situaties te krijgen. En liefst ontmoet ik de mensen zelf. Al is dat in deze tijd eigenlijk niet zo’n goed idee. Omdat ik mijn vluchteling-vrienden, die met deze verzoeken komen vertrouw, doe ik het dan toch vaak maar op hen aan. Ik vind het fijn dat zij niet alleen met zichzelf bezig zijn, maar ook de nood om hen heen zien.

We hebben hoop nodig in deze barre tijden! Ik vond een mooi lied van Sela. Een toekomst vol van hoop. Zoek het maar eens op!

Goede week!