Voorbereiding in de zon

En altijd scheen de zon….ons hele leven lang… ’ Een nogal nostalgisch liedje van een jubileum cd van Elly en Rikkert. Ik moest er vanochtend aan denken toen ik aan de wandel was en genoot van het prachtige weer. Een graad of 18 vandaag. Ik begreep dat het in NL heel wat frisser is. In deze tijd van het jaar is het goed toeven in Athene. Voor mij althans. Niet voor iedereen natuurlijk zoals jullie wel weten uit mijn verhalen. Ik was deze keer niet op pad met mijn theepotten. Er was een herdenkingsdag voor een jongen die een aantal jaren geleden door politiegeweld om het leven gekomen is en de metrostations rond de plaats waar de politie problemen verwachtte, waren afgesloten. En aangezien mijn klantjes met zoveel politie op de been, liever een beetje onder de radar blijven, leek het me beter mijn rondje uit te stellen tot morgen.

Wat gebeurt er zoal hier. Wel, we hebben er wéér een week lock down bijgekregen. Maar vanaf maandag mogen we wel Kerstspullen kopen. Hoera! Dat is fijn als je ze nodig hebt. Ik had liever gehad dat de sokken weer vrij te koop waren. Die kan ik al weken niet aanschaffen, vanwege oneerlijke concurrentie. Als de supermarkt – waar ik ze haal- ze verkoopt, willen de andere winkels dat natuurlijk ook. Misschien moet ik een ‘onder de tafel-manier’ verzinnen. De mensen vragen erom.

Deze week weer een paar keer een ontmoeting gehad met Mohammed. Dat is echt de barmhartige Samaritaan onder mijn vrienden. Hoewel….. hij helpt zijn landgenoten, wat ook heel hard nodig is hier. Ik ken Mohammed als vertaler bij het LdH en hij is dus een collega. Ik heb bewondering voor die jongen, hoe hij ondanks zijn eigen sores, toch de moed heft om naar anderen om te zien. Hij heeft deze week zijn handen bijvoorbeeld vol gehad aan het helpen van een familie waar de moeder van is overleden. Aan kanker. Ze was al een aantal jaren ernstig ziek en kreeg hier ook behandelingen. Het geval wil, dat ook haar volwassen dochter kanker heeft. Ze waren dus beide aangewezen op hulp. En er zijn ook nog jongere kinderen in het gezin. Een ware nachtmerrie. M. heeft me heel vaak over hen verteld. Hij helpt hen met de dokters, hij vertaalt, hij gaat naar de autoriteiten, hij regelt hun papieren, kortom hij is hun redder in nood. Ook nu de moeder is overleden moet er veel geregeld worden. Het lichaam van de vrouw wordt naar Turkije gevlogen, waar een zus van haar woont en waar ze begraven zal worden. Dat kan niet in Syrië. Mohammed woont sinds een paar weken in een verre buitenwijk van Athene, maar komt toch elke dag naar het centrum van de stad, want daar zitten zijn landgenoten die hulp nodig hebben. Ik heb echt bewondering voor hem. Hij komt uit Deir ez-Zor. Als ik het goed schrijf. Een stad in Syrië die volledig is platgebombardeerd. Ook Mohammeds huis. Hij was er leraar Engels en had daarnaast een winkeltje en nog een baantje als taxichauffeur. Hij had ook mensen die voor hem werkten, kortom hij had het goed voor elkaar. Tot de oorlog kwam. Nu is hij hier met zijn gezin met 3 kinderen en zijn moeder en weet hij niet hoe hij de eindjes aan elkaar moet knopen. Zijn hoop op een betere toekomst is tot nu toe niet uitgekomen. Hij gelooft in het principe dat we onze naaste lief moeten hebben als onszelf. Hij is moslim overigens. Hij beschouwt alle inwoners uit zijn stad in Syrië als neven en ooms en tantes. Hij legt mij vaak omstandig uit welke relatie hij heeft met al die mensen, die hij hier kent en die allemaal familie zijn. Vanwege dit feit kan hij ze niet laten zitten als ze hulp nodig hebben. Hij is filosofisch ingesteld en houdt van een goede discussie over het geloof. In de betere tijden, laten we zeggen zo’n anderhalf jaar geleden, voerden we graag een gesprek over islam en christendom. Maar de zorgen van het leven zijn zo overweldigend voor hem, dat het er nu niet meer van komt. Hij brengt veel mensen in nood onder mijn aandacht. De vrouwen met kanker, een gezin van 10 personen zonder cash card, een minderjarige jongen op straat… hij houdt me aan de gang in mijn klein geworden wereldje in deze miljoenenstad!

Op deze 2e Advent wens ik jullie een gezegende voorbereiding op Kerst!