Verhaal van de zeep

Zondagavond. Het vierde Adventskaarsje brandt. Zo meteen kijk ik naar de livestream van de kerk. Deze week was niet zo ‘leeg’ als de vorige. Wat een fijn gevoel om weer eens wat te kunnen doen. Donderdag hebben we alle spullen die nog van mij in het centrum van het LdH stonden overgebracht naar het gebouw van Sahar. Een heleboel dozen met babykleertjes, de melkpoeder die er nog was en een aantal andere dingen die we zo goed kunnen gebruiken. Sahar heeft o.a. een kliniek, waar veel mensen komen. Keurig op afspraak, op gepaste afstand en het is een groot gebouw, dus corona proof. Ze houdt nog steeds spreekuur. Een goede gelegenheid ook om iets uit te delen. Daarvoor is er tenslotte zo hard gewerkt om alles te verzamelen, in te pakken en te versturen. Ik ben er zo blij mee. In de komende weken ga ik er een aantal keren heen om te ordenen en pakketjes te maken.

Verder hadden we gisteren een Zoom Kerstviering met de groep van Crossroads die Urdu spreekt. Heel mooi, aandoenlijk en treffend. Verschillende jongens zongen een lied. In Urdu ja, maar Waseem, een goede vriend, altijd attent, wilde graag in het Engels zingen. Omdat wij – niet Urdu sprekers er ook bij waren. Als je weet hoe erg dat zingen klinkt op Zoom, moet je het echt hebben van de intentie. Maar ik denk wel dat het in de hemel gehoord is. We hadden ook pakketten voor de jongens, een tas met boodschappen en van mijn kant een cadeautje; een paar sokken een stuk zeep. Gezellig ingepakt met Kerstservetjes van de supermarkt. Geen rol inpakpapier meer te krijgen. Ik vertel jullie ook even het verhaal van de zeep. Eén van de dames in de supermarkt had al eens gevraagd waar ik altijd heenging met al die spullen. Zoals de sokken. Toen ik de zeep aan het inladen was, kwam ze weer naar me toe en zei : ‘Luister eens, hoeveel zeep heb je nodig? Die betaal ik.’ Nou ik was perplex. Dit was zo’n verrassing. Ik was er ontroerd van. Ik kom al vanaf het begin in deze winkel en heb er enorm veel gekocht voor mijn missie, maar dit was de eerste keer, dat zoiets gebeurde. Ik knapte er echt van op. Hoe krijgen ze nu die pakketjes vragen jullie je natuurlijk af. Wel, daarvoor hebben we Ifthikar. Een Pakistaanse jongen, die medewerker is van Crossroads en die contact heeft en houdt met ‘zijn’ groep, afkomstig uit Pakistan, Bangladesh, India en Nepal. Hij is degene die de pakketjes uitdeelt. Live dus. Ja dat is een risico en eerlijk gezegd, vind ik het nogal wat. Hij doet het dan toch maar. Maar anders zou het niet gaan. Dus we drukken hem op het hart om voorzichtig te zijn. En ik denk dat hij dat ook probeert, maar ja… als ik de foto’s zie die hij stuurt van zijn bezoeken….. We hopen op en bidden voor bescherming. Dus heb ik hem ongeveer 50 pakketjes gebracht. Ik spreek met hem af op een centrale plek, buiten en hij komt ze daar ophalen. Vandaag en morgen bezorgt hij dat bij allemaal. Ergens in een huis voor de Nepali groep, in een ander huis voor de Pakistani enz. Hij maakt er werk van. Dat is wel te zien op de foto’s. Ze eten zelfs taart! Met kaarsjes. Zoals ik al zei; hoe corona proof het allemaal is, ik weet het niet. Iedereen krijgt ook een ‘voucher’, een zelfgemaakt kaartje, voor een maaltijd, af te halen bij een Pakistani restaurant in Omonia. Rijst met kip en een cola voor het mega bedrag van 2.50 euro. Gedoneerd door iemand anders van het team. We hadden het liever met elkaar gevierd en samen gegeten, maar helaas. Ik vind het gegeven de lastige omstandigheden, toch heel bijzonder dat we zo Kerst kunnen vieren. In de donkere levens van deze Urdu groep – hier in Athene hebben ze geen enkel aanzien of status komt het Licht van God binnen. Een overweldigend wonder, God die mens werd. Die Zijn glorie achterliet en binnenkwam in onze duisternis. Dat geeft hoop.

Komende week is het Kerstfeest. We zullen veel tijd doorbrengen op Zoom, want live is er niet veel mogelijk. Onze kerk houdt een dienst, maar of er iemand zal komen….. Gelukkig heb ik sinds kort Nederlandse tv. Daar komen ook heel veel mooie programma’s langs heb ik al gezien. Ondanks alles wens ik iedereen een gezegend Kerstfeest. Met een diepere betekenis misschien wel dan ooit tevoren!

Goede week!