Kijk omhoog!

Een heel nieuw jaar ligt voor ons! 2021. Wisten we vroeger ook al nooit wat het ons zal brengen… sinds een jaar ongeveer zijn we er flink bij bepaald dat ons leven altijd onzeker is. We beginnen een nieuw jaar zonder ook maar enig idee van wat het zal worden. Klinkt best eng eigenlijk. Als je niet wist dat God regeert en dat we daarom hoop mogen hebben……. Een gelukkig en gezegend nieuw jaar wens ik iedereen. Natuurlijk hopen we op een vaccin dat ons zal beschermen tegen corona en de varianten, waarover we nu ook horen. Een schild zeg maar, waarmee in oude tijden de ridders zich verdedigden tegen de vijand. Toch wil ik hier ook graag het schild van psalm 84 noemen. ‘ Want God de Heer is een zon en schild, de Heer zal genade en eer geven, Hij zal het goede niet onthouden aan hen die in oprechtheid hun weg gaan.’ Als dat geen hoopvolle woorden zijn!

Wij hebben er nog maar weer een week lock down bijgekregen. De 9e op rij. Volgende week willen ze hier de scholen open doen. Dan moeten we ons deze week nog netjes gedragen. Alle boekwinkels en kappers bijvoorbeeld, moeten weer dicht. Ook de online bestellingen, wat ze hier ‘click away’ noemen zijn weer afgeschaft. Je zag rond Kerst bij alle winkels open deuren met een krukje en daarop een pin apparaat. Mensen konden hun bestelling komen afhalen aan de winkeldeur. Ik kijk echt heel erg uit naar meer vrijheid! De cijfers gaan wel naar beneden, dus waarschijnlijk helpt het. Al vind ik het op straat en in de supermarkt bijvoorbeeld heel druk. Veel meer dan in maart.

Verder verliep hier de jaarwisseling rustig. Er was een avondklok en vuurwerk is hier geen gewoonte. Alleen bij de Acropolis is er een ‘officieel’ vuurwerkmoment. Daar ben ik niet heen geweest. Wel naar het culturele park Stavros Niarchos, waar ze elk jaar technologische hoogstandjes hebben met verlichting en geluid. Het is een heel groot park, dus je kunt er prima met afstand rondlopen. Ik was er met 4 Engelse meiden. Altijd weer verrassend wat ze ervan weten te maken.

Verder leefde ik van de week erg mee met Mohammed die nu al 2 officiële aanzeggingen heeft gekregen dat hij zijn huis moet verlaten. Erg spannend. Hij is helemaal gestrest, weet niet wat hij moet doen – en ik ook niet. Hij heeft al zo vaak uitstel gehad, het houdt een keer op. Hij wacht op de reispapieren voor zijn moeder. Als ze die hebben kunnen ze naar Duitsland reizen. Hij kan haar niet achterlaten, zegt hij, ze kan niet lezen of schrijven en kent geen enkel taal dan Arabisch. Mohammeds vader is lang geleden al verdwenen in een Syrische cel, wegens bezwaren tegen het regime. Ze weten amper waar hij zich bevindt. Hoe dit moet aflopen…. Ik spreek hem vaak, omdat hij altijd mijn hulp nodig heeft voor zijn noodlijdende landgenoten. Willen jullie voor hem en zijn gezin bidden?

Komende week beginnen mijn lessen weer. En ik hoop ook weer dingen zoals melk te kunnen uitdelen. Dat moeten we nog wel even goed op de rails zetten. En.. zoals de meesten van jullie inmiddels wel weten begin ik aan mijn laatste maanden hier…… We doen nog wat we kunnen!

Goede week!